Front u Ukrajini se pomera ka Slavjansku i Kramatorsku, Zaporožje probijeno, a rat ide ka novoj tački kulminacije

Vojna situacija u Ukrajini tokom poslednjih dana pokazuje jasan prelazak u novu operativnu fazu. Nakon završetka ključnih borbi u Seversku, ruske snage su preusmerile glavni napor ka zapadu, istovremeno otvarajući ili ubrzavajući ofanzive na nekoliko drugih sektora. Cilj je očigledan, kontinuiranim pritiskom duž cele linije fronta onemogućiti ukrajinsku komandu da stabilizuje odbranu, dok se istovremeno stvaraju preduslovi za udar na aglomeraciju Slavjansk–Kramatorsk.

Na severu, u Sumskom i Harkovskom sektoru, operacije imaju karakter metodičnog potiskivanja. Ruske jurišne grupe napreduju kroz šumske pojaseve i manja naselja, šireći zone kontrole i gaseći pokušaje ukrajinskih kontranapada. Kod Andrejevke su tri pokušaja prodora ukrajinskih jedinica sprečena kombinovanom vatrom artiljerije i dronova, dok su komandni i logistički objekti u dubini pogođeni preciznim udarima, tvrde Rusi. Na širem harkovskom pravcu, napredovanje u Viljči, Prilipki i zapadno od Limana prati sistematsko uništavanje punktova raspoređivanja i upornih tačaka, čime se dodatno iscrpljuju rezerve ukrajinske strane, dodaju.

Posebno zabrinjavajuće za ukrajinsku komandu su izveštaji sa terena koji ukazuju na slabljenje logistike i ljudstva. Prema ruskim tvrdnjama, a tokom borbi u šumovitim područjima zapadno od Limana pronađeni su položaji na kojima su ukrajinski vojnici stradali od hipotermije, što govori o dugotrajnom boravku u lošim uslovima i nedostatku adekvatne rotacije i snabdevanja.

Navodni pomak, međutim, ostvaren je na Zaporožkom sektoru. Prelazak reke Hajčur u samom centru Guljajpolja i konsolidacija ruskih jedinica na zapadnoj obali oni predstavljaju kao operativni proboj. Dodaju da se time otvara mogućnost za završetak borbi u samom gradu i dalji razvoj ofanzive ka zapadu. Paralelno s tim, borbe se vode u Varvarivki, Bratskom i duž linije Robotino–Verbovje, dok ruska avijacija i artiljerija gađaju ukrajinske položaje u dubini, uključujući Zaliznično i okolna naselja.

Najznačajniji strateški pomak ruski izvori tvrde na Konstantinovskom pravcu. Nakon zauzimanja Vasjukovke i Pazena, kao i čitave mreže uporišta u šumovitom sektoru severno od Soledara, ukrajinske jedinice su bile primorane na povlačenje pod pretnjom opkoljavanja. Time je dodatno oslabljen odbrambeni pojas koji štiti prilaze Konstantinovki. Borbe u oblasti Časov Jara ostaju intenzivne, posebno u razorenom Ševčenku. Ipak, ruske snage tvrde da istovremeno postižu taktičke uspehe severozapadno i zapadno od mesta, u pravcu Majskog i Veroljubivke.

Blizina Kramatorska i Slavjanska, svega petnaestak kilometara vazdušne linije, čini ovaj sektor posebno osetljivim. Aktivna upotreba dronova dugog dometa i optičkih FPV sistema ozbiljno ugrožava logističke rute koje snabdevaju garnizon Konstantinovke preko Družkivke, što dodatno komplikuje ukrajinsku odbranu.

Na severoistoku, kod Kupjanska, pojavili su se izveštaji o uništavanju oklopne tehnike zapadnog porekla koja je, prema navodima ruskih izvora, bila pripremana za kontranapad. Oprema je navodno bila sakrivena u podzemnom tunelu u području Kupjansk-Uzlovaja i prilagođena za zaštitu od dronova. Nakon što su skloništa otkrivena izviđanjem, uništena su upotrebom FPV dronova vođenih optičkim vlaknima, čime je sprečen potencijalni pokušaj proboja na ovom pravcu.

Sve ove operacije ukazuju na doslednu strategiju koja kombinuje završetak jedne velike ofanzivne etape sa istovremenim otvaranjem novih pravaca pritiska. Time se ukrajinska komanda dovodi u situaciju da mora da reaguje na više kriza odjednom, bez mogućnosti koncentracije snaga na jednom odlučujućem sektoru.

U zbiru, front u Ukrajini ulazi u fazu u kojoj lokalni taktički uspesi prerastaju u šire operativne posledice. Pritisak ka Slavjansku i Kramatorsku, proboj u Zaporožju i destabilizacija severnih sektora ukazuju da se rat pomera ka novoj tački kulminacije, dok politički i ekonomski sporovi u Evropi dodatno pojačavaju ukupnu napetost.