Ministarstvo odbrane Sjedinjenih Država dostavilo je Kongresu svoj najnoviji godišnji izveštaj o razvoju kineske vojne moći, a jedan od centralnih elemenata dokumenta ponovo je kineska protivbrodska balistička raketa DF-27. U američkim vojnim krugovima ovaj sistem se već neko vreme opisuje kao jedno od najopasnijih oružja sa kojima se američka mornarica suočava, jer direktno dovodi u pitanje dosadašnji način vođenja pomorskog ratovanja.
Prema procenama Pentagona, najzabrinjavajuća karakteristika DF-27 jeste njen domet, koji se procenjuje na oko 8.000 kilometara. Takav domet omogućava Kini da pokrije gotovo ceo Indo-Pacifik, uključujući i ključne tačke američkog vojnog prisustva. U teorijskom maksimumu, raketa bi mogla da dosegne ciljeve čak i na zapadnoj obali Sjedinjenih Država, što Pentagon opisuje kao kvalitativno novu vrstu bezbednosnog izazova.
Američki vojni analitičari ipak naglašavaju da maksimalni domet ne znači i optimalnu borbenu efikasnost. Kako ističu, kod većine balističkih i hipersoničnih sistema, realna borbena upotreba ostvaruje se na kraćim udaljenostima, gde je preciznost veća, a lanac navođenja pouzdaniji. I pored toga, čak i u tom smanjenom radijusu, DF-27 predstavlja ozbiljnu pretnju strateški važnim objektima američke mornarice, uključujući baze poput Perl Harbora na Havajima.
Druga ključna prednost DF-27, kako navodi Pentagon, jeste njena potencijalna sposobnost da precizno gađa najvrednije ciljeve američke flote, pre svega super-nosače aviona. Kina ovaj sistem promoviše kao hipersoničnu raketu, sposobnu da razvija ekstremno velike brzine i izvodi manevarski let u završnoj fazi. Izveštaj Pentagona ne potvrđuje eksplicitno da DF-27 u potpunosti poseduje sve deklarisane hipersonične karakteristike, ali naglašava da sama mogućnost takvog oružja predstavlja ozbiljnu pretnju izuzetno skupim i simbolički važnim platformama američke mornarice.
Upravo ta neizvesnost, prema rečima američkih stručnjaka, stvara dodatni problem za planere u Vašingtonu. Sama činjenica da DF-27 može postojati i biti raspoređena duž kineske obale primorava američku mornaricu da računa sa scenarijima u kojima su nosači aviona izloženi udaru već u ranim fazama sukoba. To bi moglo da potkopa dosadašnju strategiju oslanjanja na velike udarne grupe nosača kao osnovni instrument projekcije sile u zapadnom Pacifiku.
Zbog toga se u američkim vojnim i savetodavnim krugovima sve češće govori o potrebi za promenom pomorske doktrine. Jedan od predloga koji se sve češće pominje jeste koncept takozvane „flote tvrđave“. Prema toj ideji, svaki nosač aviona bio bi okružen znatno snažnijom i slojevitijom pratnjom razarača, krstarica i podmornica, sa ciljem da se poveća sposobnost odbrane od balističkih i hipersoničnih protivbrodskih pretnji.
Izveštaj Pentagona jasno sugeriše da DF-27 nije samo još jedan novi raketni sistem u kineskom arsenalu, već faktor koji ima potencijal da dugoročno utiče na način na koji SAD planiraju, raspoređuju i štite svoje pomorske snage. U tom smislu, kineska raketa se sve češće posmatra ne samo kao taktičko oružje, već kao strateški alat koji prisiljava američku mornaricu da preispita temelje svoje dominacije na svetskim morima.
