Ruske Vazduhoplovne snage koncentrisale su lovce pete generacije Su-57 u vazduhoplovnoj bazi Džomgi u Habarovskom kraju, u neposrednoj blizini Japana, navode ukrajinski izvori koje prenosi časopis MWM. Na aerodromu je primećeno najmanje 15 aviona parkiranih na otvorenom prostoru, što predstavlja jednu od najvećih poznatih koncentracija ovog tipa letelice na jednom mestu.
Baza Džomgi važi za jedan od osetljivijih objekata ruskog vazduhoplovstva. U njoj su već stacionirani lovci za vazdušnu nadmoć Su-35S, dok se u obližnjoj bazi Centralnaja Uglovaja nalaze Su-35S i presretači MiG-31BM. Novo raspoređivanje vremenski se poklapa sa isporukom nove serije Su-57 ruskom vazduhoplovstvu, pri čemu se navodi da su avioni iz poslednje proizvodne partije opremljeni unapređenim naoružanjem i avionikom u odnosu na ranije serije. To je ujedno i prva potvrđena isporuka Su-57 posle više od šest meseci zatišja.
Poruka snage preko Džomgija
Džomgi se nalazi u neposrednoj blizini fabrike aviona „Gagarin“ u Komsomoljsku na Amuru, gde se vrši finalna montaža svih serijski proizvedenih modela Su-35 i Su-57. Stacioniranje prvog puka u blizini proizvodnog pogona ranije je olakšavalo rešavanje tehničkih pitanja tokom početne operativne upotrebe novih aviona. Ipak, koncentracija većeg broja Su-57 u toj bazi podstakla je spekulacije o širim operativnim i političkim porukama.
Jedna od mogućih interpretacija jeste da se time šalje signal Japanu. Dolazak premijerke Sanae Takaiči na vlast u Tokiju otvorio je prostor za očekivanja ubrzane remilitarizacije zemlje i snažnijeg vojnog vezivanja uz Sjedinjene Države, uz istovremeno povećanje pažnje prema Kini i Rusiji. Raspoređivanje Su-57 zajedno sa Su-35 i MiG-31 u regionu Ohotskog mora može imati i obučnu dimenziju, gde bi novi stelt lovci radili u kombinaciji sa starijim tipovima.
MiG-31BM, sa snažnim radarima i velikim doletom, može nositi masivne senzorske pakete i delovati kao svojevrsni komandni centar u vazduhu, dok bi Su-57 pružao platformu za asimetričnu obuku, simulirajući karakteristike protivničkih F-35 koje poseduje japansko ratno vazduhoplovstvo, kao i američke snage raspoređene u Japanu, uključujući vazduhoplovstvo, mornaricu i marince.
U isto vreme, iako su Su-57 ranije raspoređivani u evropskom delu Rusije radi učešća u operacijama vezanim za sukob u Ukrajini, proširenje flote kroz novu proizvodnu seriju moglo je omogućiti da se deo aviona istovremeno zadrži u dometu ukrajinskog teatra i rasporedi na Dalekom istoku.
Signal Vašingtonu i pogled ka Aljasci
Sa baze Džomgi, Su-57 mogu pratiti ruske bombardere i izviđačke letove u blizini japanske teritorije, ali i delovati šire po Pacifiku, potencijalno do područja Aljaske. Su-57 raspolaže jednim od najvećih borbenih radijusa među savremenim lovcima, značajno većim od američkih F-35 i F-22, iako se i dalje suočava sa odlaganjima uvođenja motora nove generacije AL-51F.
Još od kraja 2010-ih kružile su spekulacije da bi Rusija mogla obnoviti lovački puk u Čugujevki, blizu Aljaske, gde su nekada bili bazirani presretači MiG-31. U tom scenariju, Su-57 bi mogli postati glavna platforma za raspoređivanje na strateški važnoj prednjoj bazi u blizini Beringovog moreuza. Nasuprot tom prostoru, Sjedinjene Države su na Aljasci koncentrisale najveći broj sopstvenih lovaca pete generacije.
Koncentracija Su-57, Su-35 i MiG-31 u Ohotskom moru tako dobija višeslojno značenje. Ona predstavlja tehničku tranziciju ka jačoj operativnoj upotrebi pete generacije u ruskom vazduhoplovstvu, ali i političko-vojni signal upućen kako Tokiju, tako i Vašingtonu, u trenutku kada se bezbednosna dinamika na Pacifiku ubrzano menja.
