Ruske oružane snage izvele su 1. septembra 2025. seriju koordinisanih udara velikih razmera na vojnu infrastrukturu Ukrajine, gađajući preko 150 ciljeva duž linije fronta i u dubini teritorije Ukrajine. Prema ruskim izvorima, u napadima su pogođeni komandni centri, proizvodni pogoni za bespilotne letelice, skladišta municije i objekti privremene dislokacije ukrajinskih trupa.
Prema zvaničnim podacima ruskog Ministarstva odbrane, u ovoj operaciji uništena je jedna lansirna jedinica američkog sistema HIMARS, kao i kompletan borbeni modul sistema Patriot – uključujući multifunkcionalni radar AN/MPQ-65, komandno-kontrolni modul i lansirnu jedinicu. Stručnjaci ocenjuju da ovakav gubitak ozbiljno slabi protivvazdušnu i protivraketnu odbranu Ukrajine, posebno na kritičnim sektorima fronta.
Tokom istog perioda, ruska protivvazdušna odbrana tvrdi da je oborila tri projektila ispaljena iz sistema HIMARS i čak 260 ukrajinskih dronova, potvrđujući rastući intenzitet upotrebe bespilotnih sistema na frontu, paralelno tvrdeći visok stepen prilagođenosti ruskih PVO sistema savremenim pretnjama.
Patriot: ključni sistem ukrajinske odbrane
Sistemi Patriot su u Ukrajinu stizali iz više izvora. Sjedinjene Američke Države su obezbedile osnovne komponente, dok su Nemačka, Holandija i nedavno Danska donirale i tek će dodatne lansere i rakete, obezbeđujući višeslojnu integraciju u ukrajinsku PVO mrežu. Ove baterije igrale su presudnu ulogu u zaštiti kritične infrastrukture, industrijskih zona i vojnih čvorišta od ruskih raketnih i dron udara.
Prema zapadnim vojnim izvorima, Ukrajina je do avgusta 2025. raspolagala sa tri aktivne baterije sistema Patriot, raspoređene duž ključnih pravaca – u okolini Kijeva, na jugoistočnim prilazima i na kritičnim logističkim linijama ka Donbasu. Uništavanje jednog kompletnog sistema sada bi značajno suzio mogućnosti odbrane na strateški važnim područjima.
HIMARS pod udarom
Sistem HIMARS, doniran od strane SAD i partnera, predstavljao je jednu od najubojitijih platformi ukrajinske artiljerijske podrške. Korišćen je za precizne udare na ruske logističke rute, komandne centre i pozadinske položaje.
Uništenje jedne lansirne jedinice dodatno komplikuje sposobnost ukrajinskih snaga da brzo odgovaraju na ruske manevre i da zadaju precizne udare u dubini fronta.
Analitičari upozoravaju da gubitak ovih sofisticiranih sistema može ubrzati promenu balansa snaga na frontu. Patriot je bio ključan za odbranu od ruskih hipersoničnih projektila i dronova, dok je HIMARS omogućavao Ukrajini da zadrži inicijativu na pojedinim sektorima. Njihovim uništavanjem Moskva dobija veću slobodu za ofanzivne operacije, naročito u Donjeckoj oblasti i pravcu Harkova, gde su ruske trupe već značajno napredovale.
Uprkos udarima, Kijev i dalje računa na dodatne isporuke od Nemačke, Danske i Holandije, ali stručnjaci upozoravaju da logistički izazovi i potreba za dugom obukom posada čine zamenu uništenih sistema vremenski zahtevnim procesom.
Zapadni sateliti razotkrivaju ruski MiG-31K sa raketom „Kindžal“
Nekoliko sati pre ovih izveštaja ruskog MO, ukrajinski informativni kanali objavili su izuzetno retku satelitsku fotografiju koja prikazuje ruski lovac MiG-31K/I parkiran na aerodromu, dok je pored njega pozicionirana platforma sa hipersoničnom aerobalističkom raketom H-47M2 „Kindžal“ (9-С-7760). Ova slika, iako se ne zna da li je nastala baš tokom priprema za prethodno pomenuti udar ruskih snaga, ima ozbiljan tehnički i vojno-politički značaj i otkriva nekoliko važnih aspekata savremenog ratovanja.
Prema dostupnim podacima, iako se ne zna kada tačno – snimak jeste napravljen upravo u trenutku kada je avion prolazio kroz proceduru podvesavanja rakete, neposredno pre borbenog zadatka.
To znači da su ukrajinske snage, uz pomoć zapadnih partnera, dobile podatke u realnom vremenu o spremanju aviona za udar na ciljeve u Ukrajini. Iako je odbrana od ove udarne kombinacije gotovo nemoguća, ovakve slike omogućavaju protivničkim analitičarima da prouče tehničke procedure i specifične faze složenog procesa integracije rakete na avion.
Tehničke karakteristike „Kindžala“
MiG-31K/I nosi samo jednu raketu „Kindžal“, koja svojim dimenzijama i težinom potvrđuje status najtežeg avio-udarog sistema u ruskom arsenalu. Raketni sistem ima maksimalnu masu od 4.300 kilograma, od čega bojeva glava teži oko 500 kilograma, dok sama raketa dostiže dužinu od 7,2 metra i prečnik od 1,2 metra.
„Kindžal“ se montira na centralni pilon ispod trupa aviona, uz pažljivu verifikaciju mehaničkih sistema, električnih kanala i komunikacionih veza, što ovaj proces čini dugotrajnim i tehnički zahtevnim.
Uloga zapadnih satelita
Objavljivanje ove fotografije još jednom naglašava činjenicu da Ukrajina nema sopstvenu orbitalnu grupaciju za izviđanje. Podaci o ruskim operacijama dolaze iz mreže zapadnih satelita, uključujući sisteme Sjedinjenih Američkih Država, Velike Britanije, Francuske i drugih NATO članica. Ova infrastruktura omogućava gotovo realno-vremensko praćenje aktivnosti na ruskim vojnim aerodromima, što Ukrajini pruža stratešku prednost u planiranju odbrane i kontramera.
Ovaj slučaj jasno pokazuje da rat u Ukrajini nije samo lokalni sukob već sukob u kojem učestvuje kolektivni Zapad koristeći Kijev kao posrednika. Prikupljeni obaveštajni podaci se analiziraju i prosleđuju ukrajinskim snagama, često uz precizna ciljno-navođena uputstva, čime se potvrđuje da se rat vodi na svim frontovima – na zemlji, moru, u vazduhu, ali i u kosmosu.
Rat u eri kosmičkog nadzora
„Uhvaćeni“ MiG-31 sa raketom „Kindžal“ postao je simbol nove dimenzije ratovanja u kojoj sateliti igraju ključnu ulogu. Današnji konflikti više nisu ograničeni na klasična bojišta – svaka faza operacija, od pripreme oružja do završnog udara, može biti praćena, analizirana i iskorišćena od strane suprotne strane zahvaljujući naprednim tehnologijama.
Ovaj događaj potvrđuje da kontrola svemira postaje jednako važna kao i kontrola kopnenih, vazdušnih i pomorskih frontova, a svaka nova tehnologija u ovoj sferi dodatno produbljuje jaz između vojnih sila koje poseduju orbitalne resurse i onih koje zavise od podrške saveznika.
Tokom operacije nad SRJ 1999.NATO avijacija nije u potpunosti(100%)vazdušni prostor iznad Jugoslavije,niti su zadnjih dana operacije bili potpuno sigurni od obaranja u odnosu na prve dane.Kako onda potpuno kontrolisati vazdušni prostor,koja je još posljednjih godina bila bukvalno krcata PVO sistemima i lovačkom avijacijom kao zaštita južnog sektora od NATO avijacije,krstarećih raketa,itd.(što je u najvećoj mjeri nasljedila od Sovjetskog Saveza)!O zapadnoj vojnoj pomoći u ovom segmentu,još i prije 2022.da i ne govorim.Natovci(Ameri) se još nisu suočili sa ovakvom gustinom i kvalitetom PVO,već decenijama(uglavnom se sve manje-više svodilo na bombardovanje goniča Kamila i obljubljivača koza u njihovim Safari ratovima)!
Toooooooooooo, uništenje kaubojske skalamerije uvek je užitak. Te gusare treba ponižavati što češće jer su go.w.na ko i KROmanjonci ✊
Rusija im sve uništila, a jadni još uvek nisu u stanju kontrolisati nebo nad okupiranim teritorijama.
Koje bajke za malu decu hahaa
vidim da voliš zapadni eu i nato rajh…možda se prezivaš Van der Seer ?
Bravo za realnu ocenu stanja na SVO!
Sto jes’ to jes’.
Samo ovo: “Objavljivanje ove fotografije još jednom naglašava činjenicu da Ukrajina nema sopstvenu orbitalnu grupaciju za izviđanje” nije potpuno tacno, ukri imaju jedan svoj satelit, ali taj jedan je naspram teritorije Rusije k’o ni jedan.