NaslovnaIstorijaPOLICIJSKI PIŠTOLJI KRALJEVINE JUGOSLAVIJE

POLICIJSKI PIŠTOLJI KRALJEVINE JUGOSLAVIJE

U Kraljevini SHS/Jugoslaviji za održavanje reda su bili zaduženi stražari, agenti, nadzorni činovnici i šefovi. Svaki od njih je, prema pravilima službe, bio na odgovarajući način naoružan i obučen.

Beogradski policajci 1934

Do 1931. u Kraljevini Jugoslaviji nije postojala jednoobrazno uređena, uniformisana i naoružana policija. Prema jedinstvenoj Uredbi o ustrojstvu gradskih policija van sedišta banovina, donetoj tek 8. oktobra 1929, u 34 jugoslovenska grada osnovane su prve jednoobrazne mesne policijske ustanove. Uredbom o ustrojstvu i delokrugu uprava policije od 10. marta 1930, naloženo je formiranje uprava policija i u sedištima banovina. Dve nedelje kasnije, Uprave policija obrazovane su u Ljubljani, Zagrebu, Banjaluci, Splitu, Sarajevu, Cetinju, Novom Sadu, Nišu i Skoplju.

Policijski pistolji 1918-1941

Državni policijski izvršni službenici bili su podeljeni na policijske stražare, policijske agente, nadzorne činovnike i šefove. Predsednik ministarskog saveta i ministar unutrašnjih poslova, general Petar Živković, Uredbu o službenom odelu i naoružanju državnih policijskih izvršnih službenika verifikovao je 29. aprila 1931. Po ovom dokumentu, redovno naoružanje činovnika straže i ”nadtražara” činila je oficirska sablja M1920 i poluautomatski pištolj kapibra 7,65 mm. Pištolj se nosio sa jednim punim rezervnim okvirom u futroli svetlo-kestenjaste boje, pripasan pozadi, sa desne strane, oko struka, ispod bluze ili mundira. Stražari su bili opremljeni gumenom palicom, sabljom ili nožem, pištoljem kapibra 7,65 mm do 9 mm (k) i karabinom 7,92 mm M1924-a. Zakonske uredbe tačno su propisale tip sablje, karabina pa i gumene palice, ali je zato pištolj bio determinisan samo kalibrom. Praktično, mesnim policijskim stražama prepušten je slobodan izbor modela i sistema pištolja, dok su policije u sedištima banovina zadužile „Vojno-državni” 7,65mm(k) ili 9 mm(k) brauning M1910/22 koji su, umesto vojnog natpisa na desnoj strani navlake, ‘Vojno-državni’’, nosili signature ‘’Državna policija’’ sa imenom grada i zavodnim brojem.

Policijski pistolj Browning M1910

Mesne policijske uprave na teritoriji bivše Kraljevine Srbije, tradicionapno prateći opredeljenje žandarmerije, nabavljale su pištolje 7,65 mm(k) ili 9 mm(k) sistema Brauning M1910 ili M10/22. Na desnoj strani navlake oružja mesnih policijskih straža van sedišta banovina pisalo je samo „Policijski” (često i pogrešno, „Policiski”).

Međutim, mesne policije formirane na prostorima koji su pripadali bivšoj Austro-Ugarskoj, dale su sebi više slobode prilikom izbora oružja. Posle formiranja Banovine Hrvatske, Zagreb se okrenuo Nemačkoj. Tako je za 17 gradova ovog upravnog područja nabavljen najnoviji hit nemačke industrije, pištolj 7.65 mm „Zauer i sin” M38H. Međutim, pred kraj treće decenije, u nedostatku pistol ja za vojsku i policiju, Vojno-tehnički zavod u Kragujevcu je reparirao i stare austrijske pištolje Frommer Stop M1912 9 mm, prežigosao ih u ‘’9mm M1939 FR’’ i isporučio ih državnim organima kao oružje drugog reda. Tako se posle 1939 u naoružanju policije sreće i Frimer.

„J. R. Sauer&Sohn” iz Sula na Haselu, Tiringen, jedna je od najstarijih nemačkih firmi – osnovana je još 1751. godine. Nakon kapitulacije Trećeg rajha (1945) i podele na dve države, izvorna firma se našla na teritoriji Istočne Nemačke gde je uklopljena u državni gigant VEB „Ernst Telerman”. Vlasnici su se povukli u Zapadnu Nemačku i proizvodnju obnovili u lučkom gradu Ekernferde. Šlezvig-Holštajn. Kao što je poznato, ova firma je 1972. ušla u kooperaciju sa švajcarskim ZIG-om; kao plod ove saradnje nastaće jedna od najpopularnijih familija pištolja – Sig-Sauer P-220.